Κύριε Σιούλα, ποια είναι σήμερα τα σημαντικότερα κλινικά προβλήματα που εξακολουθούν να επηρεάζουν την επιβίωση στη Γυναικολογική Ογκολογία, παρά τη σημαντική πρόοδο των τελευταίων ετών;
Παρά τη σημαντική πρόοδο της σύγχρονης ογκολογίας, η καθυστερημένη διάγνωση εξακολουθεί να αποτελεί τον κυριότερο περιοριστικό παράγοντα της επιβίωσης, ιδιαίτερα σε όγκους όπως ο καρκίνος των ωοθηκών. Ακόμα, όμως, και μετά τη διάγνωση, η πρόσβαση σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στη σύνθετη ογκολογική χειρουργική παραμένει ζητούμενο. Παράγοντες που έχουν να κάνουν με την επικρατούσα κουλτούρα των γυναικών της χώρας μας να αναζητούν φροντίδα στο Μαιευτήρα που γέννησε τα παιδιά τους, ανεξαρτήτως αν είναι ο πιο ειδικός για την αντιμετώπιση του καρκίνου, και τη χρόνια αδυναμία του ελληνικού κράτους να συμβαδίσει με τα διεθνή πρότυπα αναγνωρίζοντας την εξειδίκευση της Γυναικολογική Ογκολογίας ενοχοποιούνται για αυτό. Η πρόκληση σήμερα δεν είναι να θεραπεύουμε καλύτερα μεμονωμένα περιστατικά, αλλά να διαγιγνώσκουμε πιο έγκαιρα και να οργανώνουμε ορθότερα τη μετέπειτα φροντίδα.
Στον καρκίνο των ωοθηκών, ποια δεδομένα θεωρείτε πλέον καθοριστικά για τη στρατηγική πρώτης γραμμής: μοριακό προφίλ, στάδιο ή χειρουργικό αποτέλεσμα;
Στη σύγχρονη κλινική πράξη, τα στοιχεία αυτά δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά, αλλά συμπληρωματικά. Αν και μεμονωμένα δεδομένα δείχνουν πως το μοριακό προφίλ του όγκου ίσως στο μέλλον επηρεάζει συνολικά τη χάραξη της θεραπευτικής στρατηγικής, επί του παρόντος η απόφαση για πρωτογενή κυτταρομείωση ή νεοεπικουρική χημειοθεραπεία καθορίζεται από το στάδιο και την εξαιρεσιμότητα της νόσου, καθώς και τη συνολική κατάσταση της υγείας της ασθενούς. Φυσικά, η θεραπεία συντήρησης, όταν ολοκληρωθεί η πρώτη γραμμή θεραπείας, επηρεάζεται πρωτίστως από τη μοριακή ταυτότητα της νόσου.
Πόσο κρίσιμος παραμένει ο ρόλος της πρωτογενούς κυτταρομειωτικής χειρουργικής στην εποχή των στοχευμένων θεραπειών;
Η πρωτογενής κυτταρομειωτική χειρουργική, με αποκλειστικό στόχο την πλήρη εξαίρεση της νόσου με αποδεκτή νοσηρότητα, εξακολουθεί να αποτελεί θεμέλιο λίθο της θεραπείας στον προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών. Οι στοχευμένες θεραπείες δεν υποκαθιστούν τη χειρουργική, αλλά ενισχύουν το συνολικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η σωστή επιλογή ασθενών και η εμπειρία της χειρουργικής ομάδας παραμένουν καθοριστικές. Στη Γυναικολογική Ογκολογία, η τεχνολογία συμπληρώνει – δεν αντικαθιστά – τη χειρουργική αριστεία.
Η ψηφιοποίηση της διαχείρισης και της επικοινωνίας των ασθενών που υποβάλλονται σε Γυναικολογική Χειρουργική επέμβαση τι αλλάζει στην εμπειρία των ασθενών στο πεδίο της Γυναικολογικής Ογκολογίας;
Η ψηφιοποίηση μετασχηματίζει ουσιαστικά τη μετεγχειρητική φροντίδα μετά το εξιτήριο, μειώνοντας την αβεβαιότητα που πολλές φορές συνοδεύει μια χειρουργική επέμβαση. Ενισχύει την ενημέρωση, τη συμμόρφωση και την έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων, ενώ επιτρέπει την πιο δομημένη και μετρήσιμη επικοινωνία μεταξύ ασθενούς και ιατρικής ομάδας. Από την άλλη πλευρά, περιορίζει τις μη αναγκαίες επισκέψεις των μετεγχειρητικών ασθενών στις δομές υγείας, συμβάλλοντας στη θετική τους εμπειρία και την αξιοποίηση του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στην επίλυση των πραγματικών αναγκών. Συμπερασματικά, ο αποσπασματικός χαρακτήρας των ως τώρα μοντέλων μετεγχειρητικής παρακολούθησης των ασθενών όταν γυρίζουν σπίτι αλλάζει με στόχο τη διαρκή υποστήριξη τους.
