Όπως τονίζει στη συνέντευξη που ακολουθεί ο Γυναικολόγος – Ογκολόγος, Δρ. Βασίλειος Σιούλας*: «Παραδοσιακά, ο καρκίνος του ενδομητρίου εμφανιζόταν, συνήθως, μετά την εμμηνόπαυση, με μέση ηλικία διάγνωσης τα 61 έτη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε περισσότερες γυναίκες να διαγιγνώσκονται σε νεότερη ηλικία, ακόμη και πριν από την εμμηνόπαυση. Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι ο καρκίνος του ενδομητρίου, σε αντίθεση με άλλες κακοήθειες, εμφανίζει συνήθως πρώιμα συμπτώματα. Έτσι, στις περισσότερες περιπτώσεις, διαγιγνώσκεται σε αρχικό στάδιο, όταν οι πιθανότητες πλήρους ίασης είναι ιδιαίτερα υψηλές».

• Ποιοι είναι οι βασικότεροι παράγοντες κινδύνου που πρέπει να γνωρίζει μια γυναίκα και ποια τα ύποπτα συμπτώματα που πρέπει να την κινητοποιήσουν ώστε να επισκεφθεί άμεσα τον ειδικό;

«Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου είναι η παρατεταμένη έκθεση του ενδομητρίου στα οιστρογόνα χωρίς την αντίστοιχη προστατευτική δράση της προγεστερόνης. Αυτό συμβαίνει συχνότερα σε γυναίκες με παχυσαρκία, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, χρόνια ανωορρηξία ή λήψη οιστρογόνων χωρίς προγεστερόνη. Επιπλέον, η ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η ατοκία, η πρώιμη εμμηναρχή, η όψιμη εμμηνόπαυση, καθώς και ορισμένα κληρονομικά σύνδρομα, όπως το σύνδρομο Lynch, αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Το σημαντικότερο όμως μήνυμα προς όλες τις γυναίκες είναι ότι ο καρκίνος του ενδομητρίου σχεδόν πάντα προειδοποιεί.

Οποιαδήποτε αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση πρέπει να θεωρείται ύποπτη και χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Αντίστοιχα, στις νεότερες γυναίκες, οι αιμορραγίες εκτός κύκλου ή η υπερβολικά έντονη εμμηνορρυσία απαιτούν άμεση γυναικολογική εκτίμηση».

• Με ποιες εξετάσεις γίνεται σήμερα η διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου; Υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις που μπορεί να κάνει κάθε γυναίκα για να εντοπίσει τη νόσο σε αρχικό στάδιο;

«Σε κάθε γυναίκα με ανησυχητικά συμπτώματα, ο αρχικός έλεγχος γίνεται με το διακολπικό υπερηχογράφημα, το οποίο μπορεί να αναδείξει πάχυνση του ενδομητρίου ή άλλα ανησυχητικά ευρήματα. Η οριστική επιβεβαίωση της νόσου, όπως και η αναγνώριση των επιμέρους μορφολογικών και μοριακών χαρακτηριστικών της, προϋποθέτει τη λήψη βιοψιών από το ενδομήτριο. Ο καλύτερος τρόπος για την πραγματοποίησή τους είναι η υστεροσκόπηση, αφού επιτρέπει την άμεση επισκόπηση της ενδομητρικής κοιλότητας και τη στοχευμένη λήψη βιοψιών από τις ύποπτες περιοχές, αυξάνοντας σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια.

Σε αντίθεση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, δεν υπάρχει σήμερα αποτελεσματικός προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του ενδομητρίου στο γενικό πληθυσμό. Αξίζει να αποσαφηνίσουμε πως το τεστ Παπανικολάου επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου. Από την άλλη πλευρά, η αξία του διακολπικού υπερηχογραφήματος ως μεθόδου πρόληψης του καρκίνου ενδομητρίου δεν έχει τεκμηριωθεί στις σχετικές έρευνες. Η καλύτερη πρόληψη, λοιπόν, παραμένει η ευαισθητοποίηση των γυναικών, ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στο Γυναικολόγο τους όταν διαπιστώσουν μια ασυνήθιστη αιμορραγία».

• Τι περιλαμβάνει η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του ενδομητρίου και πόσο απαραίτητή είναι η λεμφαδενεκτομή; Υπάρχουν επικουρικές θεραπείες που μπορεί να χρειαστεί η ασθενής;

«Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας του καρκίνου του ενδομητρίου. Βάση αυτής είναι η ολική υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή. Αν και για αρκετά χρόνια, οι Γυναικολόγοι Ογκολόγοι κατέφευγαν στη συστηματική αφαίρεση αρκετών πυελικών και -ενίοτε- παραορτικών λεμφαδένων, ειδικά στις πιο επιθετικές μορφές της νόσου, τα τελευταία χρόνια η χαρτογράφηση του λεμφαδένα-φρουρού έχει αλλάξει σημαντικά τη χειρουργική πρακτική. Με τη χρήση ειδικής χρωστικής και κάμερας, αναγνωρίζονται πλέον οι πρώτοι λεμφαδένες που παίρνουν λέμφο από τον όγκο και αφαιρούνται αποκλειστικά αυτοί, αποφεύγοντας τις επιπλοκές και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής που συνεπάγεται η κλασική λεμφαδενεκτομή. Επιπλέον, χάρη στο πιο λεπτομερές πρωτόκολλο ιστολογικής εξέτασης των λεμφαδένων-φρουρών, έχουμε πλέον τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε και μεταστάσεις <0.2mm, συμβάλλοντας έτσι στη μεγαλύτερη ογκολογική κατοχύρωση των ασθενών. Σύμφωνα με τις τρέχουσες επιστημονικές οδηγίες, εφόσον ο καρκίνος του ενδομητρίου περιορίζεται στη μήτρα, η σταδιοποίησή του με την τεχνική του λεμφαδένα-φρουρού πρέπει να εφαρμόζεται σε όλες τις ασθενείς, ανεξαρτήτως του ιστολογικού τύπου και του βαθμού διαφοροποίησης του όγκου.

Διαβάστε αναλυτικά στο libre.gr